Laatste nieuwsbrief
oude nieuwsbrieven vindt u in het archief
Echt Recht
nieuwsbrief
U kunt deze nieuwsbrief ook downloaden: nieuwsbrief6.doc
(Word)
Nr. 6, september 2002
Burgers zelf actief
door Rob van Pagée
In deze nieuwsbrief is veel aandacht voor het onderzoek naar
de eerste Echtrecht conferenties die in Nederland zijn gehouden.
Dit is gebaseerd op de registratie van de eerste 60 'zaken'; 35
maal kwam het tot een Echtrecht bijeenkomst. Een van de belangrijkste
conclusies is dat burgers veelal in staat blijken te zijn om in
een confrontatie tussen slachtoffer(s) en dader(s) met hun respectievelijke
netwerken, de problemen te bespreken en een plan tot herstel te
maken. Alle conferenties werden succesvol afgesloten en hoog gewaardeerd.
Opmerkelijk is dat zowel slachtoffers als daders en hun deelnemende
netwerk gemiddeld hetzelfde cijfer geven: een 7,9. Het is niet
bij deze eerste zaken gebleven. Inmiddels staat de teller op ruim
125 kwesties waarin voor Echtrecht is gekozen.
In de ruim twee jaar ontwikkeling van het model van Echt-recht
conferentie en ervaring met de invoering die nu achter de rug
zijn, dringt zich een belangrijke conclusie op. Het model van
Echt-recht conferentie is een eigenstandig proces dat beter los
staat van het strafrecht. Het werkt goed als model voor burgers
om onderling problemen op te lossen en zelf tot herstel te komen.
Pogingen om het in te passen in het strafrecht doen afbreuk aan
de unieke kansen die dit model biedt om burgers aan te moedigen
en bekrachtigen om, daar waar het kan, zelf actief te worden in
het maken van recht. Het blijkt niet nodig te zijn alleen maar
passief af te wachten wat de uitkomst is van het formele rechtsproces.
Daarom dient bij de invoering van Echtrecht conferentie buitengewoon
kritisch gekeken worden naar het hanteren van typische strafrechtbegrippen
zoals bijvoorbeeld het opleggen van sancties of straffen, proportionaliteit,
onderhandelen met de dader over deelname en het toelaten van advocaten.
De paradigma verandering die we met herstelrecht voorstaan is
dat niet autoriteiten (vertegenwoordigers namens de staat, rechters,
of een schoolhoofd, conrector) maar burgers zelf actief worden
en in een constructieve dialoog verantwoordelijkheid nemen om
de ontstane (persoonlijke, maatschappelijke, sociale) schade te
herstellen.
Een voorwaarde voor dit proces is dat de deelnemers zelf eigenaar
zijn van de conferentie. Echtrecht coördinatoren doen niets
anders dan dit proces faciliteren. Zij bieden het model aan burgers
aan, zorgen dat die veilig deel kunnen nemen en voegen aan de
uitkomst er zelf niets aan toe of af. Wanneer de coördinator
eigen opinies of erger, een aanvullende straf toevoegt, wordt
hij partij en gaat handelen volgens de principes van strafrecht.
Dat is de reden waarom Haltmedewerkers wanneer zij het middel
van de conferentie inzetten, niet ook de bij Halt gebruikelijke
‘straffen’ aan het herstelplan kunnen toevoegen. En
om dezelfde reden zit de advocaat van de dader ook niet in de
cirkel, tenzij hij zelf geraakt is door het gebeuren natuurlijk.
Advocaten spreken vóór hun cliënten of geven
aan wat een cliënt wel of niet zou moeten zeggen. In het
strafrecht past dat maar niet in de wereld van herstelrecht. Daar
is het juist de bedoeling dat door een normoverschrijding geraakte
mensen gevoelens en gedachten direct met elkaar uitwisselen en
tot een werkelijke dialoog komen. Zelf spreken en niet iemand
namens zich laten spreken. Er is een wereld van verschil tussen:”Mevrouw,
het spijt me heel erg wat ik gedaan heb” en ‘Mijn
cliënt biedt zijn welgemeende excuses aan”.
De conferentie en het resultaat ervan horen het eigendom te
zijn van de deelnemende burgers en niet van de coördinator
of de organisatie/instantie die dit model aanbiedt. Hier wordt
vaak tegenin gebracht dat daardoor het proportionaliteitsbeginsel
onder druk komt te staan. Dat is inderdaad ook zo, maar dat geeft
niet. Nog afgezien van het feit dat, behoudens naar het schijnt
bij verkeersovertredingen, proportionaliteit een lastig haalbare
doelstelling is, is het ook geen doelstelling van herstelrechtelijke
conferenties. Daar binnen gaat het om wat deze speciale groep
mensen bij elkaar, passend en goed vinden om tot herstel te komen.
Meningen of opinies van buitenstaanders, inclusief de coördinator,
hebben daar niets mee van doen en verstoren het proces. Echt Recht
is ‘recht’ dat door de mensen zelf is gemaakt.
Dit is geen betoog om het strafrecht af te schaffen. De ontwikkeling
van de mogelijkheden van herstelrecht wordt al te vaak belast
met die oneigenlijke en meestal polariserende discussie. Tot nu
toe zijn conferenties, behoudens op de scholen, alleen nog maar
aangeboden vanuit dadergeoriënteerde organisaties. Daar bestaat
een sterke neiging om conferenties in te passen in de werkwijze
en traditie van het strafrecht. Wanneer zij echter met succes
conferenties willen blijven toepassen is het nodig om in de praktijk
tot een goed onderscheid te komen van wat van het strafrecht en
wat van herstelrecht is. In deze kan het recente standpunt dat
het College van Procureurs Generaal ter zake heeft ingenomen,
goede diensten vervullen. De kern van dit standpunt is dat:
-
het OM in beginsel positief staat ten opzichte van pogingen
tot herstelrecht onder voorwaarde dat dit steeds aansluit
op de wensen van de benadeelde en diens of dier bereidheid
actief daarin mee te doen:
-
het OM een vastgestelde (tijds)ruimte kan bieden waarbinnen
een poging tot herstel moet zijn voltooid. Er dienen op voorhand
op geen enkele wijze toezeggingen te worden gedaan of verwachtingen
gewekt omtrent de wijze waarop uitkomsten van herstelrechtpogingen
doorwerken. Zeker dient het eventuele misverstand met kracht
te worden rechtgezet, dat als benadeelde en dader het eens
worden, daarmee de grond voor verdere strafvervolging zou
vervallen;
-
het OM is bereid is de uitkomsten van herstelrechtpogingen
mee te nemen in het verdere strafproces (opname ook in strafdossier),
indien voldaan is aan de waarborgen van vrijwilligheid (van
alle participanten) en doorzichtigheid (van de wijze waarop
de uitkomst tot stand is gekomen) en kwaliteit (van degenen
die het proces verzorgen).
Dit standpunt is behulpzaam in een goede positiebepaling van
strafrecht versus herstelrecht. Kern is dat de belangen van het
slachtoffer centraal staan en er niet met de dader onderhandeld
wordt over deelname. Wanneer tot slachtoffers het besef doordringt
dat er vooraf afspraken zijn gemaakt zullen nog maar weinigen
meewerken aan een conferentie. Nog erger is het wanneer dat pas
tijdens de conferentie duidelijk wordt. Dan kan het een bom worden
onder de conferentie. Als de dader geen verantwoordelijkheid neemt
dient de zaak volgens de criteria van het strafrecht afgehandeld
te worden. Een grote stap voorwaarts in het standpunt van het
College is dat onder genoemde condities, de uitkomst van de conferentie
betrokken kan worden in het verdere strafproces. Het OM kan rekening
houden met het herstellende werk dat burgers zelf hebben uitgevoerd
en wat vastgelegd is in het herstelplan. Wat burgers samen hebben
bedacht kan van invloed zijn op wel of niet vervolgen en/of straffen.
Dat laatste blijft echter ter beoordeling van de daarvoor verantwoordelijken.
De toekomst
Het aanbod van conferenties aan burgers loopt momenteel bijna
uitsluitend via dadergeoriënteerde organisaties. Slachtoffer
organisaties hebben in deze nog geen standpunt ingenomen. Tot
nu toe hebben burgers amper mogelijkheden om zelf aan te geven
dat zij behoefte hebben aan een poging tot herstel. Burgers dienen
af te wachten of zij wel binnen de criteria vallen die door organisaties
en instellingen zijn gesteld. Complicerend, betuttelend, onnodig
en belemmerend voor de ontwikkeling en invoering van herstelrecht.
Er zijn, uitgaande van een behoefte aan herstel bij daders en
slachtoffers, maar een paar criteria om een conferentie in te
zetten: ‘de dader neemt verantwoordelijkheid’, ‘vrijwilligheid
voor allen’, ‘geen onderhandelingen vooraf’.
Andere criteria zijn meestal ingegeven door de behoefte van organisaties
deze werkwijze in te passen in hun werk of in het strafrecht.
Daarmee wordt een kans gemist om de sociale structuur in de samenleving
te versterken op het directe niveau van burgers onderling. De
Australische criminoloog John Braitewait heeft in een inleiding
tijdens een congres over ‘Restorative Justice in Vermont
(2000) gezegd: 'Democracy is becomming more shallow init's meaning
for human lives. The lived experience for modern democracy is
alienation. The feeling is that elites run things, that we do
not have a say in any meaningful sense. Restorative practices
can serve as a crucial vehicle of empowerment where spaces are
created for active responsibility in civil society, to displace
predominantly passive statist responsibility'.
Burgers zijn veelal ook niet op de hoogte van de mogelijkheden
van herstelrecht en er bestaat geen publieksvoorlichting op dit
gebied. Het wordt de hoogste tijd dat deze keuze op neutrale wijze
en breed wordt aangeboden aan burgers. De eerste registratiegegevens
laten zien dat burgers daartoe in staat zijn en dat proces waarderen.
Een greep uit de registratiegegevens 2000/2001
door Roel van Pagée
In 2000 en 2001 werden de eerste Nederlandse Echt-recht conferenties
gehouden. Met de eerste conferentie begon ook het onderzoek van
bureau WESP naar Echt Recht. De gegevens van die eerste twee jaren
zijn nu bekend. In het hoofdartikel staat al een en ander over
de hoofdlijnen. Op deze plaats wat meer achtergrondgegevens over
de eerste conferenties
In de jaren 2000/2001 werd in 60 zaken een start gemaakt met
de Echt-recht benadering. Dat leidde 35 keer tot het houden van
een Echt-recht conferentie. Deze conferenties werden succesvol
afgesloten: er werden excuses gemaakt en de aanwezigen werden
het eens over hoe zij verder met het gebeurde om willen gaan.
Uit de follow-gegevens na drie maanden blijkt dat de meeste zaken
die afgesproken zijn, geen loze beloften waren. Het merendeel
van de gemaakte afspraken wordt nagekomen en er wordt veelvuldig
melding gemaakt van betere onderlinge verhoudingen.
Uitvoering en verwijzing
Iets meer dan de helft van de Echt-recht conferenties werd georganiseerd
vanuit een bureau HALT. De rest vond op een school plaats of werd
gehouden door de politie of jeugdzorg. De politie was meestal
de verwijzer, maar ook het OM, de Raad voor de Kinderbescherming
en scholen traden als verwijzer op. In de meeste conferenties
ging het om één wandaad, zoals stelen, mishandeling,
vernieling, be-dreiging, pesten. Vaak kozen zij voor de Echt-recht
bena-dering als er sprake was geweest van ongewenst licha-melijk
contact, zoals bij lichamelijke mishandeling en aanranding. Slechts
eenderde van de daders en benadeelden kenden elkaar niet voor
het incident, de rest kende elkaar van school, uit de buurt of
van de club.
Deelnemers
Gemiddeld waren er 9,7 per-sonen per conferentie aan-wezig.
Gemiddeld zijn 6,0 van deze personen dader of afkomstig uit het
netwerk van de dader en 3,7 benadeelde of afkomstig uit het netwerk
van de benadeelde. Daders zijn vrijwel altijd in het gezelschap
van (één van) hun ouders, maar zij komen ook met
broers en zussen, andere familieleden, vrienden of de leerkracht.
Benadeelden komen vooral met ouders en/of partners, maar ook zij
lieten zich vergezellen door andere familieleden en/of vrienden.
De ‘kleinste’ conferentie bestond uit vier deelnemers,
het grootste aantal was 28 deelnemers. Gemiddeld duurt een Echt-recht
conferentie een uur en een kwartier. De kortste was 40 minuten
en de langste nam 2, 5 uur in beslag.
Resultaat conferentie
Alle Echt-recht conferenties werden succesvol afgesloten, dat
wil zeggen dat de deelnemers het eens werden over hoe herstel
het beste kon plaatsvinden. In 28 Echt-recht conferenties werd
een herstelplan met afspraken opgesteld. In de andere 7 conferenties
vonden de deelnemers het niet nodig om de afspraken op schrift
te zetten en was voor hen de zaak voldoende afgedaan tijdens de
conferentie. In vrijwel alle conferenties boden daders hun excuses
aan het slachtoffer aan.
Van 21 van de 28 gemaakte herstelplannen is de inhoud onderzocht.
De inhoud van de overigen is de onderzoekers niet bekend. Naast
de eerder vermeldde excuses bevatten de herstelplannen: 31 intenties
(gemiddeld 1,5 intentie per conferentie) en 45 afspraken (gemiddeld
2,1 afspraken per conferentie).
Voorbeelden van intenties: niet meer roddelen en als het toch
gebeurt bij elkaar navragen wat er gezegd is, vreedzaam met elkaar
omgaan, niet meer teveel drinken, niet meer schelden, nadenken
over waarom de dader zich misdragen heeft.
Voorbeelden van afspraken zijn: de school wordt geïnformeerd
over de afspraken, de dader gaat in therapie, de dader zal tegen
de meelopers zeggen dat ze het slachtoffer met rust moeten laten,
excursie naar de gevangenis, dader vergoedt de schade, dader herstelt
de schade, dader kookt voor het slachtoffer, ouders slachtoffer
helpen ouders dader met het contact leggen met het RIAGG, de leerkrachten
en politie zullen surveilleren, als dader het nog eens doet, wordt
de politie gebeld, project ‘geweld op school’ doen,
dader gaat banden plakken, moeder spreekt eens per week met docent
over gedrag dader.
Follow-up
Afspraken maken terwijl je onder de indruk bent van de confrontatie
dader-benadeelde is één. Maar worden die afspraken
ook nagekomen? Om daar zicht op te krijgen, belt de Echt-recht
coördinator 3 maanden na de conferentie met dader en benadeelde.
Uit de beschikbare gegevens is wel een duidelijke trend waarneembaar.
In het grootste deel van de situaties zijn de gedane intenties
geen loze beloften.
Zowel daders als slachtoffers melden veelvuldig voorbeelden van
herstel van relaties. Ook is het merendeel van de gemaakte afspraken
nagekomen.
Slechts in 3 % is dat niet en in 9 % nog niet het geval. Waar
het helemaal aan dader en slachtoffer zelf lag, zijn de afspraken
nageko-men. Curieus zijn de ge-noemde oorzaken van de (nog) niet
uitgevoerde af-spraken. In alle gevallen is er sprake van betrokkenheid
van derden (politie, rechter, directeur van school), die de uitvoering
van de afspraken hebben vertraagd of op andere wijze beïnvloed.
Terugkijkend zijn alle daders tevreden over de confe-rentie.
Naar hun zeggen vanwege het feit dat zich geen herhaling meer
heeft voorgedaan, ze opgelucht zijn, ze er veel van geleerd hebben
en ze niet verwachten hadden dat de conferentie zo ‘goed’
zou zijn. Meerdere daders vertellen dat ze de conferentie wel
als moeilijk en zwaar hebben ervaren. In 17 van de 19 zaken waarin
contact met de daders is geweest, wordt door hen melding gemaakt
van een positieve verandering. Er worden zaken genoemd als: we
zijn als vrienden uit elkaar gegaan, er wordt nog veel met elkaar
gepraat, wederzijds begrip, het is niet meer gebeurd, op het rechte
pad gebleven, weer gewoon bij elkaar in de klas, mag weer gewoon
in de winkel komen, verhoudingen normaal, laten elkaar met rust.
Ook alle slachtoffers zijn tevreden over de conferentie. Naar
hun zeggen vanwege het feit dat zij zich weer veilig voelen, opgelucht
zijn, er begrip is, alles uitgepraat is, de verstandhouding gewoon
is, ze weer verder kunnen en de zaak hebben kunnen uitpraten.
Twee slachtoffers melden dat zij nog steeds last hebben van het
incident doordat zij zich onveilig voelen, bijvoorbeeld als er
een groep jongeren in de buurt is. In 15 van de 19 zaken waarin
contact is geweest met de slachtoffers, melden zij dat er een
verandering ten goede heeft plaatsgevonden. Er worden zaken genoemd
als: zonder problemen bij elkaar in de klas zitten, niet meer
gepest worden, weer gewoon tegen elkaar kunnen doen, elkaar weer
groeten, zaak is afgerond, zelfverzekerder geworden, geen last
meer van elkaar gehad, zich weer veilig voelen.
Tevredenheid deelnemers: een dikke voldoende
Meestal deelt de coördinator na de Echt-recht conferentie
tevredenheidsformulieren uit. Van de 249 uitgereikte formulieren
is 60 % ingevuld teruggekomen. Relatief heb-ben iets meer mensen
van de kant van de benadeelden gereageerd.
Gemiddeld cijfer voor de Echt-recht conferentie is 7,9. De tevredenheid
van daders en hun netwerk is even hoog als die van benadeelden
en hun netwerk. Elementen die bijdroegen aan een positieve waardering:
goed gesprek, gezamenlijk opgelost, iedereen tevreden, oorzaak-gevolg
ingezien, opluchting, oplossing gevonden. Zaken die niet positief
beoordeeld werden: te weinig mensen, nog steeds bang, tijd tussen
voorval en conferentie te lang, te grote ruimte.
Ook de Echt-recht cöordinator wordt met een 7,9 beoordeeld.
Vooral de goede voorbereiding en de gelegenheid die de coördinator
geeft om iedereen mee te laten doen worden gewaardeerd.
Uitspraken deelnemers
‘Ik was degene die met een oplossing mocht komen’
(moeder benadeelde)
‘Alles is vergeten en vergeven. Nu normaal met elkaar omgaan
zonder ruzie’ (dader)
‘Ik had niet verwacht dat er zoveel emoties los zouden komen’
(leraar slachtoffer)
‘Er is teveel naar oplossingen toegewerkt. De onderliggende
problematiek is niet echt aangepakt’ (moeder dader)
‘Goede wil is getoond. Nu maar afwachten.’ (moeder
benadeelde)
‘Ik voel me weer veilig’ (benadeelde)
‘Spijt kunnen betuigen. Was moeilijk, maar je hoeft niet
meer te liegen, want beide partijen weten hoe het gegaan is. Ik
heb het gestolene teruggegeven.’ (dader)
Bestelwijze
Het onderzoek ‘Echt-recht conferenties in Nederland. De
eerste ervaringen.’ (door Fiet van Beek) is te raadplegen
op www.echt-recht.nl of te bestellen (€ 5,- excl. verzendkosten)
bij bureau WESP, Componistenlaan 79-81, 2215 SP Voorhout of wesp.cvw@wxs.nl
.
Echt Recht in een jeugdgevangenis
Opeens stond hij voor haar en haalde een groot mes uit zijn
jas. Hij zei: ‘dit is een overval’. Ze stond net haar
straatje te vegen en de deur van haar bejaardenwoning stond open.
De jeugdige overvaller sommeerde haar om naar binnen te gaan en
geld te halen. Ze weigerde, zei dat ze geen geld had en zou gaan
schreeuwen als hij niet weg zou gaan. Hij draaide zich om en koos
het hazenpad. Enkele dagen later werd hij in de kraag gegrepen.
Hij bleek een andere oude dame met meer ‘succes’ overvallen
te hebben
De jeugdige dader werd in een jeugdgevangenis onder-gebracht.
Uit contacten die de Raad voor de Kinder-bescherming met de familie
van de dader had, bleek dat zij zich erg schaamden en excuses
wilden maken aan de slachtoffers. De dader ontkende niet, gaf
aan spijt te hebben, maar gaf toch de indruk dat het niet echt
goed tot hem doordrong. Zijn familie was zeer resoluut. Zo werd
vooral op verzoek van de familie van de dader begonnen aan de
voorbe-reiding van een Echt-recht conferentie. Het slachtoffer
waar wel geld van was gestolen, wilde niet meer aan het voorval
herinnerd worden. Ze was bang dat ze het emotioneel niet aan zou
kunnen. Ze wilde dus ook niet meewerken aan de conferentie. Het
andere slachtoffer wilde dat wel. Ze zat met allerlei vragen:
waarom was zij uitgekozen en hoe zou de dader reageren als hij
haar weer zag? Ze wilde graag met haar dochters komen.
Schaamte
De conferentie werd gehou-den in een zaaltje in de jeugdgevangenis.
Er waren acht deelnemers: de dader met zijn ouders en broer, een
groepsleider en de benadeelde met haar dochters. In de buitenkring
zaten twee medewerkers van de Raad voor de Kinderbescherming.
De conferentie was nauwelijks begonnen of de moeder van de dader
stond op, begon te huilen en riep dat ze zich zo verschrikkelijk
schaamde. Ze kon er niet meer tegen en wilde weg. Nadat de moeder
door de groepsleider naar een andere ruimte was gebracht werd
de conferentie voortgezet. De dader liet aanvankelijk alles wat
passief en gelaten over zich heen gaan. Het leek alsof het niet
echt tot hem doordrong en de woorden van spijt niet echt uit hemzelf
kwamen.
Handen schudden
Langzamerhand begon er toch iets te veranderen. Hij ging wat
meer rechtop zitten, keek het slachtoffer recht aan en begon zich
actief in het gesprek te mengen. Toen het ging over hoe nu te
herstellen was hij er helemaal bij. Op een gegeven moment stond
hij spontaan op en vroeg aan het slachtoffer of hij haar een hand
mocht geven. De verontschuldigingen die hij haar vervolgens al
handen schuddend bood leken toen echt uit zijn hart te komen.
Het was indrukwekkend om als coördinator te zien hoe de boosheid
en verontwaardiging van het slachtoffer en haar kinderen plaats
maakten voor medeleven met de ouders en bezorgdheid om de toekomst
van de dader. Excuses hoefden niet meer, die waren al gemaakt.
En de suggestie van de broer van de dader dat hij klusjes zou
kunnen doen voor het slachtoffer werd door haar vriendelijk doch
beslist afgewezen. Maar het slachtoffer hoopte wel dat het incident
nog zinvol zou worden als de dader er echt iets van zou leren.
Voordat het herstelplan werd opgeschreven kwam de moeder van de
dader weer terug. Nadat zij nogmaals uiting had gegeven aan haar
gevoelens van verdriet en schaamte, werd zij op de hoogte gesteld
van wat zich ondertussen had afgespeeld. In het herstelplan werd
opgenomen dat de dader zou gaan opschrijven hoe hij het verder
denkt te gaan doen in de toekomst, wat hij wil veranderen en hoe
hij deze conferentie heeft ervaren. Als het weer wat beter met
hem gaat, schrijft hij het slachtoffer een brief om haar daarvan
op de hoogte te stellen. Na het officiële gedeelte, werd
in een ontspannen en betrokken sfeer nog wat gegeten, gedronken
en nagepraat.
auteur: Jeanet Jansen
Echt-recht in de bajes
Verschillende gevangenissen hebben belangstelling getoond voor
het Echt Recht model. Jeanet Jansen, stagiaire bij Echt Recht
en student van de Universiteit voor Humanistiek, houdt zich hier
intensief mee bezig. In de jeugdgevangenis Eikenstein is inmiddels
de eerste Echt-recht conferentie gehouden en zijn er meerdere
in voorbereiding. Een Echt-recht conferentie kan plaatsvinden
naast de strafprocedure. Het geeft de (jonge) daders de kans om
nog iets goed te maken van wat zij hebben misdaan. Als de slachtoffers
daar prijs op stellen uiteraard. Knelpunt bij het werken vanuit
een gevangenis is het in contact komen met de slachtoffers. Het
is moeilijk om de gegevens uit het proces verbaal te achterhalen
en medewerking te krijgen bij het vinden van de adressen van de
slachtoffers. Eens te meer blijkt dat het strafsysteem dadergericht
is. Om achteraf nog ‘iets’ te doen met de slachtoffers
is niet ingecalculeerd.
Korte Berichten
Het onderzoek ‘Echt-recht conferenties – de eerste
ervaringen’ door Fiet van Beek is te raadplegen op www.echt-recht.nl
of te bestellen bij Bureau WESP, Componistenlaan 79-81, 2215 SP
Voorhout tegen vergoeding van € 5,- excl. verzendkostenOp
10 oktober wordt ter gelegenheid van de inauguratie tot bijzonder
hoogleraar Victimologie een conferentie georganiseerd onder de
titel: Slachtoffer en samenleving nader bekeken. Een van de workshops
gaat over bemiddeling tussen slachtoffer en dader. Dr. B.A.M.
van Stokkom opent met een korte inleiding en onderdeel van deze
workshop is een door acteurs nagespeelde Echt-recht conferentie.
Opleiding tot Echt-recht conferentie
Op 11 – 12 en 13 december wordt een nieuw opleiding voor
coördinatoren gehouden. In drie dagen leren de deelnemers
hoe een conferentie voorbereid en gefaciliteerd kan worden. Het
is een praktische opleiding die de deelnemers in staat stelt direct
aan de slag te gaan. Na uitvoering van de eerste conferentie ontvangen
de deelnemers hun certificaat. Voor deelname bel naar 0252 –
219 111 of vul het aanmeldingsformulier aan de achterzijde van
deze brief in.
Drieluik over herstelrecht
Op 4 oktober 2002, 17 januari en 16 mei 2003 worden er bijeenkomsten
georganiseerd voor iedereen die in Nederland praktisch of wetenschappelijk
met Herstelrecht bezig is, of daarin geïnteresseerd. De eerste
twee dagen zijn bestemd voor mensen die nu al in de praktijk met
herstelrecht werken, de derde studiedag is opengesteld voor een
breed publiek en behandelt ook de internationale aspecten van
herstelrecht. De bevindingen van dit drieluik zullen worden gepresenteerd
op de internationale conferentie over restorative practices die
eind augustus in Veldhoven wordt georganiseerd.
Voor meer informatie: Nederlands Politie Instituut, Bob Joop van
der Woude, 070-318 02 26 /27
Internationale conferentie over Restorative Practices
Van 28 – 30 augustus 2003 zal Echt Recht als gastheer
optreden voor de ‘Fourth Conference on Conferencing, Circles
and other Restorative Practices’. Deze conferentie zal gehouden
worden in conferentiecentrum Koningshof te Veldhoven (bij Eindhoven).
De titel van deze conferentie is ‘Building a Global Alliance
for Restorative Practices and Family Empowerment’. Voorafgaande
aan deze conferentie zullen ook speciale trainingen worden gegeven
en op de 27e is er een speciale bijeenkomst voor politie betreffende
‘Restorative Policing’. Bij deze nieuwsbrief treft
u een eerste aankondiging aan en een oproep aan om workshops of
presentaties in te dienen.
Nieuwe versie handleiding Echt Recht
De handleiding Echt Recht voor coördinatoren wordt momenteel
gereviseerd. Er zijn inmiddels zoveel ervaringen opgedaan dat
een nieuwe gerechtvaardigd is. Met name in de ontwikkeling van
het taalgebruik is veel veranderd en er is veel meer aandacht
voor de positie van slachtoffers, tevens zijn de praktijkervaringen
die inmiddels zijn opgedaan in deze tweede druk verwerkt. In dit
boek valt heel goed de ontwikkeling af te lezen die het model
de afgelopen twee jaar heeft doorgemaakt. Dit handboek is tegen
kostprijs (€ 15) te bestellen door mensen die aan een van
de opleidingen hebben deelgenomen.
Toekomst van Herstelrecht
Op 27 november zal door het Forum van Herstelrecht een discussiemiddag
georganiseerd worden over de toekomst van herstelrecht. Voor opgave
van deelname, die achterzijde van deze nieuwsbrief.
colofon
De ECHT RECHT NIEUWSBRIEF bevat actuele informatie over de invoering
van 'Echt recht conferenties' in Nederland. De nieuwsbrief verschijnt
meerdere malen per jaar.
Dit is nieuwsbrief 6, september 2002. De nieuwsbrief is een uitgave
van de stichting Op Kleine Schaal (OKS) en bureau WESP. Redactie:
Rob van Pagée en Fiet van Beek
Echt Recht, Componistenlaan 79-81, 2215 SN Voorhout
Tel. 0252 219111
Fax 0252 225229
email:oks@wxs.nl of kantoor1@wxs.nl